markantmag

Digitaal magazine voor actieve en ondernemende vrouwen

Laad alles
Laad alles
Laad alles

Deel deze post

interview

Win tickets voor Cobain

Gepost op
25 april 2018

Gepost in de categorie
ontdek

Met haar zesde langspeelfilm Cobain bewijst de Nederlandse cineaste Nanouk Leopold dat ze geen eendagsvlieg is sinds haar debuut in 2001 met Îles Flottantes. De rode draad in dit intimistisch drama is de moeilijke relatie tussen moeder en zoon.

Centraal in deze film over een moeilijke moeder-zoon relatie staat de kwetsbaarheid van deze twee personages. Is dit een belangrijk thema voor jou?

Nanouk: “Voor mij gaat het er vooral over of je kwetsbaar durft te zijn in je relatie met de andere. Dat is wat mijn twee personages ook menselijk maakt. Als ik met enige afstand kijk naar mijn films gaan ze altijd over relaties tussen mensen of directe familie. Aan de band tussen een moeder met haar zoon zoals in deze film is ook geen ontsnappen. In die nauwe contacten tussen mensen gebeuren er helaas niet altijd leuke dingen. Ze doen elkaar in naam van de liefde soms vreselijke dingen aan.”

Je werkt ook met een uitgebreid kleurenpalet in dit intimistische drama.

“Rood is de belangrijkste basiskleur van de film omdat het symbool staat voor de bloedband tussen Cobain en zijn moeder. Het is een puur fysieke band die er voor zorgt dat ze steeds met elkaar verbonden blijven. Toen ik het verhaal las, zag ik onmiddellijk heel veel kleuren voor mij en voornamelijk de primaire kleuren zoals groen of vuurrood. Mijn vorige film Boven is het Stil met Wim Opbrouck was bijna kleurloos en alles gebeurde in de schaduw. De aanwezige kleuren zoals grijs of donkerbruin in die film dienden om de personages weer te geven die zichzelf verstoppen in hun leefwereld omwille van hun homoseksualiteit. Bij Cobain had ik direct een andere voorkeur voor kleuren. Ik wilde een heviger, dynamischer ritme voor mijn film, ook omdat Cobain een opgroeiende tiener is. De kracht die hij in zich heeft om zijn moeder te helpen wilde ik absoluut in de film.”

Een andere opvallende factor zijn de stiltes, alsof woorden de inhoud zouden beschadigen. Het toont ook vaak de onmacht van de personages om te spreken.

“Ik vind het spannend om via andere communicatiemiddelen dan dialogen je verhaal te vertellen, zoals lichaamstaal of gebaren met de handen. Tijdens de opnames hebben we ook steeds trachten uit te zoeken welke niet-verbale elementen zinvol waren in de verschillende scénes. Laat je Cobain bij een ontmoeting met zijn drugsverslaafde moeder weglopen of laat je hem haar niet rechtstreeks aankijken? Je geeft de kijker op die manier soms veel meer informatie dan via een gesprek tussen de protagonisten.”

Je bent zelf een moeder. Speelt dit een rol om een film te maken over het moederschap?

“Ik heb me voornamelijk gefocust op de ontwikkeling van het figuur van Cobain. Als cineast tracht je tijdens de opnames om zoveel mogelijk lagen aan te brengen in het werk van je cast. Voor mij bleef Cobain wel de persoon wiens verhaal ik wilde vertellen. De moeder in deze film kun je ook nauwelijks een moeder noemen. Ze is fysiek aanwezig. Los van dit alles geloof ik niet direct in het bestaan van moeders of vaders. Het zijn ook kinderen want ze maken ook fouten. Het gaat vooral over het nemen van verantwoordelijkheid voor je kinderen, of je het nu leuk vindt of niet.”

Je bent geruime tijd actief in de Nederlandse filmwereld waarbij er verschillende genres hun weg naar de bioscoop of andere kanalen vinden. Bestaat er zoiets als een vrouwelijke invalshoek in het productieproces van een film?

“Het antwoord op deze vraag – die me regelmatig gesteld wordt – weet ik niet. Ik herinner me wel dat ik als beginnende cineaste koos voor een vrouw in de hoofdrol er verbaasde blikken volgden. Het was alsof ik iets onnatuurlijk had gedaan, iets waar ik lang over nagedacht had. Ik vond het gewoon vanzelfsprekend. Ik denk wel dat vrouwen op een andere manier naar de wereld kijken.

Ikzelf hou van subtiele verhalen, maar ik weet niet of dit nu iets typisch is voor vrouwelijke cineasten. Ik kijk liever naar een verhaal, zoals Cobain, op verschillende niveaus, waardoor het totale verhaal net iets interessanter wordt. De kijker krijgt dan geen ééndimensionaal verhaal, maar verschillende verhaallijnen. Deze benadering wordt in de filmwereld aangevoeld als anders in vergelijking met projecten gerealiseerd door mannen. Ik vind wel dat mannen minder goed geoefend zijn in het zich identificeren met een vrouwelijk hoofdpersonage dan omgekeerd. Dit is geen dramatisch situatie, maar gewoon een tijdsgeest die zal veranderen. Vrouwelijke cineasten kunnen gemakkelijker dan vroeger hun project realiseren, maar de macht inzake distributie of het toekenning van prijzen op een filmfestival van Cannes ligt helaas wel nog alleen bij mannen.”

 

Regie: Nanouk Leopold
Cast: Naomi Velissariou, Bas Keizer, Wim Opbrouck

Release 2/5 in volgende bioscopen:

  • Cinema Zed Vesalius Leuven
  • Cartoons Antwerpen
  • Lumière Brugge
  • Euroscoop Genk MOOOV, met op 3/5 aanwezigheid van Naomi Velissariou
  • Sphinx Gent

Inhoud

De relatie van Cobain met zijn moeder is allesbehalve rooskleurig. Toch loopt hij weg uit zijn pleeggezin wanneer zijn moeder Mia hoogzwanger blijkt te zijn. Ten einde raad doet Cobain beroep op hulp van Wickmayer, een pooier, om iets te veranderen aan hun moeilijke situatie. Helaas slaat het noodlot toe.

Bio

Nanouk Leopold (Rotterdam, 1968) studeerde mixed-media en monumentaal aan de Academie van Beeldende Kunsten te Rotterdam. Vervolgens studeerde zij regie aan de Nederlandse Film en Televisie Academie in Amsterdam. In 2001 schreef en regisseerde ze haar eerste lange speelfilm, ÎLES FLOTTANTES. Deze werd geselecteerd voor de Tiger Award Competition op het IFF Rotterdam.

Nanouk werd in 2016 benoemd als lid van de Akademie van Kunsten, welke onderdeel is van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW). In 2017 maakte Leopold haar debuut als toneelregisseur bij de Toneelgroep Amsterdam met het stuk ‘Uit het leven van marionetten’ van Ingmar Bergman. COBAIN is haar zesde speelfilm.

Markantmag kon 10 duotickets weggeven aan haar lezers. De 10 gelukkige winnaars kregen hun duoticket toegestuurd per post. We wensen hen een geweldige filmervaring toe!

 

Deel deze post